Rafel Pianoconcert voor de linkerhand

Maurice Ravel schreef zijn pianoconcert voor de linkerhand in D majeur in 1929, terwijl hij tegelijkertijd werkte aan zijn pianoconcert in G majeur. Het Concerto voor de linkerhandwerd geschreven in opdracht van de Oostenrijkse pianist Paul Wittgenstein, die tijdens de Eerste Wereldoorlog zijn rechterarm had verloren. Het ging in 1932 in première door Wittgenstein zelf, samen met Robert Heger en het Weense Symfonieorkest. Voordat Ravel dit stuk schreef, bestudeerde Ravel zorgvuldig deStudies for the Left Handvan Camille Saint-Saens. Het resultaat van zijn onderzoek was dit stuk met één beweging (hoewel Ravel zelf heeft gezegd dat het stuk bipartiet of tripartiet is). Het Concerto voor de linkerhand  kenmerkt zich door een duidelijke ritmische ambiguïteit. Het is gecomponeerd voor piccolo, 2 fluiten, 2 hobo's, Engelse hoorn, piccoloklarinet (in Es), 2 klarinetten (in A), basklarinet (in A), 2 fagotten, contrafagot, 4 hoorns, 3 trompetten, 3 trombones, tuba, pauken, driehoek, snaredrum, cimbalen, basdrum, houtblok, tam-tam, harp, strijkers en solo piano.