Bach Orgel Büchlein, BWV 599-644

Orgelbüchlein, tłumaczony jako „Mała Księga Organowa”, to zbiór 46 preludiów chorałowych napisanych przez Johanna Sebastiana Bacha głównie podczas jego urzędowania jako organisty na dworze w Weimarze, w latach 1708–1717 (trzy preludia i niektóre fragmenty dodano ponad 10 lat później). Te preludia chorałowe uważane są za pierwsze arcydzieła Bacha na ten instrument, ukazujące dojrzały styl kompozytorski w przeciwieństwie do jego poprzednich dzieł organowych. Większość poszczególnych utworów opiera się na hymnie luterańskim, tworząc całość jednoczącą. Bach stosuje jednak różnorodne podejście do melodii hymnów: istnieją krótkie preludia składające się z trzech części + pedał, utwory wymagające więcej niż jednego klawiszowca i charakteryzujące się wysokim poziomem zdobnictwa, a nawet sonata trio. Zbiór ten określa na stronie tytułowej sam Bach jako „[książka], w której początkujący organista otrzymuje wskazówki dotyczące wykonywania chorału na wiele sposobów, osiągając jednocześnie mistrzostwo w nauce pedału, gdyż w zawartych tu chorałach pedał jest traktowany całkowicie obbligato”. Jak wiele zbiorów dzieł Bacha, Orgelbüchlein służy nie tylko jako zbiór muzyki organowej do nabożeństw, ale także jako kompendium stylów kompozytorskich i narzędzie pedagogiczne.