Johann Nikolaus Forkel Darmowa muzyka arkusza

Johann Nikolaus Forkel był niemieckim muzykiem, muzykologiem i teoretykiem muzyki. Był synem szewca, a wstępne wykształcenie muzyczne, zwłaszcza gry na instrumentach klawiszowych, pobierał u Johanna Heinricha Schulthesiusa, który był miejscowym kantorem. W innych aspektach swojej edukacji muzycznej był samoukiem, zwłaszcza w zakresie teorii. Jako nastolatek był piosenkarzem w Lüneburgu i przez dwa lata studiował prawo na Uniwersytecie w Getyndze; z Uniwersytetem związany był przez ponad pięćdziesiąt lat, gdzie piastował różne stanowiska, m.in. instruktora teorii muzyki, organisty, nauczyciela gry na instrumentach klawiszowych, a ostatecznie dyrektora całej muzyki na uczelni. W 1787 roku otrzymał od tej uczelni tytuł doktora honoris causa filozofii. Forkel jest często uważany za twórcę muzykologii historycznej, ponieważ to dzięki niemu studiowanie historii i teorii muzyki stało się dyscypliną akademicką o rygorystycznych standardach naukowych. Był zagorzałym wielbicielem Jana Sebastiana Bacha, którego muzykę w dużym stopniu przyczynił się do popularyzacji. Napisał także pierwszą biografię Bacha (w 1802 r.), która dziś ma szczególną wartość, gdyż mógł jeszcze bezpośrednio korespondować z synami Bacha, Carlem Philippem Emanuelem Bachem i Wilhelmem Friedemannem Bachem, uzyskując w ten sposób wiele cennych informacji, które w przeciwnym razie Zostały utracone. Jego biblioteka, gromadzona ostrożnie i dyskretnie w czasach, gdy rzadkie książki były tanie, stanowi cenną część Biblioteki Państwowej w Berlinie, a także biblioteki Königliche Institut für Kirchenmusik.