Chopin Ballada nr 4, op. 52

Frédéric Chopin skomponował swoją czwartą Balladę op. 52, w 1842 w ​​Paryżu. Zadedykował go baronowej Rothschild, która zaprosiła go do zabawy w swojej rezydencji i przedstawiła paryskiej arystokracji. Zdaniem Schumanna inspiracją dla tej Ballady był wiersz Mickiewicza „Trzej Budry”. Chopina można nazwać twórcą Ballady jako odrębnego gatunku, inspirującego wielu muzyków (m.in. Liszta i Brahmsa) do pisania własnych Ballad. Choć utwory wydają się całkowicie od siebie różne, analitycy wykazali, że Ballady mają wiele cech wspólnych, jak lustrzana reekspozycja (w której odwrócona jest kolejność pierwszego i drugiego tematu) oraz tzw. metrum balladowe (metr 6/8 lub 6/4). Cechą wyróżniającą tę Balladę jest jej kontrapunktowość, wyróżniająca ją na tle innych. Z całej czwórki wielu pianistów uważa go za najtrudniejszy pod względem technicznym i muzycznym.